BudownictwoB2B: OknaidrzwiB2B DachyB2B InstalacjeB2B WykańczanieB2B PrzegrodyB2B
 
 
Szukaj według województwa

Wybierz województwo:

 
 
Artykuly

Letnie zagospodarowanie stoków narciarskich.

Walka o klienta z kurortami zagranicznymi zmusza miejscowości górskie do podnoszenia jakości świadczonych usług i rozszerzania oferty atrakcji czekających na przyjezdnych. Chcąc podnieść zyski z turystyki w skali całego roku, warto szczególnie uważnie przyjrzeć się możliwościom przyciągnięcia turystów w okresie letnim. Niestety sam sentyment rodaków do piękna polskich gór, może być niewystarczający.

Wszystkie próby racjonalnego wykorzystania posiadanych terenów do urozmaicenia letniego wypoczynku są godne pochwały. Zdaje się, że naprawdę trafnymi i owocnymi inwestycjami są te, które bazują na sprawdzonych wzorcach i trendach w rozwoju kurortów górskich na całym świecie.

            Sporty rowerowe jak podaje BBC są najpopularniejszą formą spędzania wolnego czasu, a co za tym idzie przemysł rowerowy przynosi największe dochody wśród wszystkich dyscyplin sportu. Liczba sprzedawanych rowerów i osób zarażonych rowerowym szaleństwem z roku na rok wzrasta.

            Skale zjawiska przekształcania kurortów górskich w miejsca idealne dla rowerzystów wszelkiej maści, można zaobserwować na internetowych stronach miejscowości – prekursorów takich jak: Whistler (Kanada), Winterberg (Niemcy), Leogang (Austria). Zwolennicy namacalnego sprawdzenia podanych przez nas informacji powinni wybrać się w okresie od maja do września w jakikolwiek rejon Alp lub chociażby do naszych południowych sąsiadów.

            Ten artykuł przybliży Państwu korzystne sposoby letniego zagospodarowania stoku narciarskiego i terenów w jego pobliżu, aby istniejące wyciągi miały podobne obłożenie jak w okresie śnieżnej zimy.

            Kogo można przyciągnąć inwestując w infrastrukturę rowerową?

            Zainteresowanych można podzielić na 3 grupy:

-        turystów pieszych przybywających w góry, aby przede wszystkim oddawać się pieszym wycieczkom, podziwianiu górskich krajobrazów i zwiedzaniu zabytków,

-        turystów rowerowych mających zamiar skorzystać ze szlaków rowerowych o większym lub mniejszym poziomie trudności,

-        amatorów mocnych wrażeń ukierunkowanych na konkretne dyscypliny, posiadających specjalistyczny sprzęt i umiejętności niezbędne do pokonywania ziemnych i drewnianych przeszkód.

           

            Jakie tereny są odpowiednie do zagospodarowania infrastrukturą torów rowerowych?

            Przy wyborze miejsca pod inwestycję ważna jest możliwość takiego poprowadzenia trasy rowerowej, aby jej początek znajdował się w pobliżu stacji wyciągu. Trasy, w zależności od stopnia trudności i wyboru dyscypliny, mogą przebiegać przez obszary zalesione bądź pozbawione drzew. Na terenach bezdrzewnych, zwykle będących w czasie zimy stokami narciarskimi, buduje się proste przeszkody drewniane i ziemne, które są łatwe w demontażu, a teren jest doprowadzony do pierwotnego stanu przed sezonem zimowym. Części torów lub całe trasy nieprzebiegające przez stoki narciarskie są budowlami całorocznymi. Przy zachowaniu odpowiednich stref widoczności i oznakowaniu istnieje możliwość przecinania się zjazdowych tras rowerowych ze szlakami pieszymi. Stopień nachylenia terenu powinien wzrastać wraz ze wzrostem poziomu trudności planowanej trasy. Istnieje możliwość „regulowania” nachylenia trasy prowadząc ją w poprzek stoku (zmniejszając tym samym prędkości osiągane przez rowerzystów) lub na tzw. krechę. Dzięki temu jeden stok może zawierać w sobie trasy dedykowane rowerzystom o różnych umiejętnościach.

            Jest w czym wybierać.

W przypadku kolarstwa, styl i charakter jazdy jest w znacznym stopniu wymuszany przez ukształtowanie trasy. Odmian samego kolarstwa zjazdowego jest tak wiele, że nie wystarczające są jedynie oznaczenia trudności szlaku (np. kolorami). Aby odróżnić je od siebie używa się nazw dyscyplin/torów. Oto najważniejsze z nich.    

            Tor Free Cross/Fun Ride. Jeden z łatwiejszych torów dostosowany do umiejętności nawet największych żółtodziobów. Trasa toru składa się z odcinków prostych i zakrętów profilowanych (band) usytuowanych na dość łagodnym stoku. Zjeżdżając po trasie można zachowywać małą prędkość lub dać się ponieść fantazji i przy odpowiednich umiejętnościach oszczędnie korzystać z hamulców. Tor jazdy jest pozbawiony przeszkód. Nie ma na nim żadnych drewnianych elementów i cykliści podczas zjazdu nie odrywają kół od ziemi. Długość trasy nie jest znormalizowana, a wszystkie jej elementy służą czerpaniu jak największej przyjemności z jazdy. Tego typu trasy nadają się dla wszystkich bez względu na wiek.

Odpowiednim miejscem do budowy tego toru jest zalesione jak i niezalesione zbocze. Koszty wykonania trasy obejmują przede wszystkim prace ziemne przy podcinaniu zboczy na odcinkach gdzie trasa biegnie w poprzek stoku i profilowanie zakrętów.

            Freeride/North Shore. To bardziej urozmaicony tor, na którym oprócz band i odcinków prostych występują liczne przeszkody. Pokonując przeszkody, zawodnicy wykonują skoki i czerpią przyjemność z pewnego rodzaju poczucia wolności jaką daje swobodny zjazd rowerem ze stoku. Do wybudowania ciekawej trasy Freeride/North Shore może być wykorzystany zarówno zalesiony obszar lub bezdrzewny stok odpowiedniej długości. Budowniczowie często adaptują naturalne cechy terenu, wykorzystują jako przeszkody zwalone pnie drzew i kamieniste zbocza. Specjalnie przygotowane trasy obfitują w kładki drewniane i wiele wymyślnych przeszkód nierzadko zawieszonych kilka metrów nad ziemią. Koszt wykonania obiektu przeznaczonego do Freeride’u/North Shore jest zależny przede wszystkim od wielkości terenu jaki chcemy zagospodarować. Zaczyna się już od kilkunastu tysięcy złotych dla niewielkich placów i zwiększa się wraz z ilością wariantów tras, jak i z wielkością terenu.

            Down Hill. Odmiana kolarstwa górskiego, która przyciąga młodzież jak i osoby w średnim wieku kochające rywalizację i dreszczyk emocji. Polega na indywidualnym zjeździe rowerem na czas po stromych, kamienistych i bardzo wąskich, naturalnych stokach. Zjazd jest nierzadko urozmaicony uskokami (dropami) o różnej wysokości. Trasy do tej dyscypliny są trasami całorocznymi, wytyczane głównie na zalesionych stokach. Dzięki niewielkiej ingerencji w naturalne ukształtowanie terenu, koszty budowy są nie wysokie.

Dodatkowym atutem downhillu jest możliwość organizacji widowiskowych zawodów, które z roku na rok cieszą się coraz większym zainteresowaniem zarówno profesjonalistów, jak i amatorów. Przykładem mogą być zawody z cyklu Diverse Downhill Contest, których zeszłoroczna edycja zgromadziła ponad 200 uczestników!

            Slopestyle. Jest stosunkowo nową odmianą rowerowych sportów adrenalinowych. Startujący poruszają się po specjalnie przygotowanym torze naszpikowanym różnego rodzaju przeszkodami drewnianymi i ziemnymi. Profesjonalnie przygotowany obiekt, zróżnicowany pod względem trudności, stanowi doskonałe miejsce dla początkujących oraz zaawansowanych amatorów mocnych wrażeń. Nie ma przepisów ściśle regulujących jak obiekt przeznaczony do slopestylu powinien wyglądać. Jego kształt zależy od wyobraźni projektanta i od dostępnego terenu. Im więcej wymyślnych przeszkód, tym lepiej.

Koszt wykonania obiektu przeznaczonego do slopestylu jest podobny do obiektów freeridowych, zależny on jest przede wszystkim od wielkości terenu jaki chcemy zagospodarować.

Tory do slopestylu świetnie nadają się do letniego wykorzystania stoków narciarskich, a modułowa konstrukcja projektowanych przeszkód umożliwia wielokrotne ich składanie i rozmontowywanie wraz ze zmianami pór roku.

            Wypłaszczenia przy dolnych stacjach wyciągu mogą być miejscem budowy toru Pump Track, który stwarza możliwości obycia się z rowerem, rozwija koordynację ruchową oraz zmysł równowagi, przy zachowaniu maksymalnego poziomu bezpieczeństwa. Pumptrack nazywany jest często rowerowym placem zabaw, ale nie jest on przeznaczony wyłącznie dla dzieci. Więcej na temat rowerowych placów zabaw w następnych artykule Firmy BTProject

            Wszystkie opisane wyżej atrakcje doskonale uzupełniają istniejącą w górach sieć szlaków rowerowych przeznaczonych dla rowerów MTB i Enduro. Rozbudowa i stworzenie gęstych sieci ścieżek przez tyczenie nowych tras jest najczęściej w gestii samorządów, jednak w przypadku posiadania odpowiedniego terenu warto uśmiechnąć się w stronę „bikerów”. Powszechność i uniwersalność tej dyscypliny jest nieoceniona. Z tras mogą korzystać dzieci i rodzice. Piesi turyści, którzy dla odmiany wypożyczą bicykl, turyści rowerowi czy w końcu zapaleni kolarze, którzy wykorzystają dostępne tereny do morderczych treningów.

Odpowiednio wytyczone trasy, mogą być wykorzystane do organizacji popularnych w ostatnich latach  maratonów, a nawet ogólnoeuropejskich zawodów MTB.

Przypomnijmy także, że w tej dyscyplinie nasza rodaczka Maja Włoszczowska zdobyła w 2010 roku tytuł Mistrzyni Świata.

 

BEZPIECZEŃSTWO I ODPOWIEDZIALNOŚĆ!

 

Podobnie jak w narciarstwie wypadki i kontuzje zdarzają się nawet doświadczonym i ostrożnym użytkownikom. Aby uniknąć ewentualnej odpowiedzialności cywilnej za nieszczęśliwe zdarzenia, warto ubezpieczyć obiekt. Konieczne jest dopełnienie wszystkich formalności prawnych przy budowie (omawiane obiekty są najczęściej realizowane w procedurze zgłoszenia budowy). Oprócz kwestii formalnych,  planując budowę infrastruktury dla sportów rowerowych, trzeba zadbać o prawidłowe poprowadzenie sprawy od wstępnej koncepcji do samej realizacji.  Gwarantem stworzenia bezpiecznego i funkcjonalnego Bikeparku jest fachowa firma zajmująca się profesjonalnie projektowaniem i wykonawstwem tego typu obiektów. Najlepiej zdać się na specjalistów, posiadających certyfikat SESOSE (Stowarzyszenia Ekspertów do Spraw Obiektów do Sportów Ekstremalnych) i mogących pochwalić się wysoce ocenianymi realizacjami. Zapewni to przyjezdnym oczekiwaną rozrywkę w bezpiecznej formie. 

BTProject
Firma: BTProject
logo footer