BudownictwoB2B: OknaidrzwiB2B DachyB2B InstalacjeB2B WykańczanieB2B PrzegrodyB2B
 
 
Szukaj według województwa

Wybierz województwo:

 
 
Artykuly

Obiekty sportowe: bezpieczeństwo, systemy dostępu, oprogramowanie

Termin "bezpieczeństwo" w odniesieniu do infrastruktury sportowej jest bardzo pojemny. Obejmuje zarówno zabezpieczenie obiektów, jak i samych imprez, które się na nich odbywają.


Utrzymywanie infrastruktury sportowej w należytym stanie, dokonywanie przeglądów technicznych i konserwacja urządzeń to abecadło każdego zarządcy obiektu sportowego, dlatego nie wymaga szerszego omówienia. Katalog obowiązków jest znacznie szerszy w przypadku większych aren, szczególnie tych goszczących imprezy masowe (patrz ramka). Takie obiekty potrzebują rozwiązań systemowych z zakresu bezpieczeństwa.

Impreza masowa, czyli...

W myśl Ustawy z 20 marca 2009 r. o bezpieczeństwie imprez masowych, masową imprezą sportową jest wydarzenie mające na celu współzawodnictwo sportowe lub popularyzowanie kultury fizycznej, organizowane na:

- stadionie lub w innym obiekcie niebędącym budynkiem, na którym liczba udostępnionych przez organizatora miejsc dla osób, ustalona zgodnie z przepisami prawa budowlanego oraz przepisami dotyczącymi ochrony przeciwpożarowej, wynosi nie mniej niż 1000, a w przypadku hali sportowej lub innego budynku – nie mniej niż 300,

- terenie umożliwiającym przeprowadzenie imprezy masowej, na którym liczba udostępnionych przez organizatora miejsc dla osób wynosi nie mniej niż 1000.

Ustawa definiuje też imprezę masową podwyższonego ryzyka. Jest nią wydarzenie, w czasie którego, zgodnie z informacją o przewidywanych zagrożeniach lub dotychczasowymi doświadczeniami dotyczącymi zachowania osób uczestniczących, istnieje obawa wystąpienia aktów przemocy lub agresji.

Pod okiem kamery

Podstawowym elementem bezpieczeństwa każdego większego obiektu sportowego jest system monitoringu. Sposób utrwalania przebiegu imprezy masowej określa Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z 10 stycznia 2011 r. Opisane są w nim miejsca w obiekcie, w których obowiązkowe jest utrwalanie przebiegu za pomocą urządzeń rejestrujących obraz i dźwięk. Należą do nich kasy biletowe, bramy wejściowe, drogi ewakuacyjne, drogi dla służb ratowniczych oraz ciągi komunikacyjne (bez klatek schodowych), a także parkingi, poszczególne sektory trybun oraz płyta boiska lub scena. Rozporządzenie zawiera również wytyczne dotyczące minimalnych wymagań technicznych dla urządzeń rejestrujących obraz i dźwięk oraz sposobu przechowywania materiałów zgromadzonych podczas utrwalania przebiegu imprezy.

Doświadczenie uczy, że słaba jakość sprzętu do rejestracji może negatywnie odbijać się na poziomie bezpieczeństwa imprez. Dlatego warto zainwestować w lepsze urządzenia, np. w kamery megapikselowe. Dzięki wysokiej rozdzielczości, pozwalają one rejestrować wydarzenia z bardzo dużą dokładnością. Szerokie pole widzenia sprawia, że operator monitoringu ma do analizowania znacznie mniej obrazów. Zastąpienie kamer analogowych megapikselowymi skutkuje też ograniczeniem traktów kablowych i urządzeń pośredniczących, dzięki czemu cały system monitoringu jest bardziej niezawodny.

Kontrola biometryczna

Innym nowoczesnym orężem w walce ze stadionowym chuligaństwem są systemy biometryczne, używane do weryfikacji tożsamości osób wchodzących na obiekty sportowe. Umożliwiają bezbłędną identyfikację tych, którzy objęci są zakazem wejścia na teren danej imprezy. Jest to możliwe dzięki zainstalowanym przy bramach wejściowych specjalnym czytnikom, które rozpoznają ludzi w oparciu o unikalne cechy biometryczne. Skanują np. tęczówkę oka, linie papilarne, geometrię twarzy czy kształt dłoni i porównują dane z informacjami zapisanymi w bazie (zebranymi podczas wyrabiania specjalnych kart kibica i pochodzącymi od policji). Ryzyko błędu jest minimalne, dlatego osoby niepożądane nie mają większych szans na wejście na teren stadionu czy hali sportowej. Takie rozwiązanie jest dużo skuteczniejsze i szybsze niż kontrola dokumentów tożsamości czy tradycyjnych kart kibica.

Systemy biometryczne z powodzeniem działają np. na stadionie ADO Den Haag w Holandii czy w londyńskiej hali O2 Arena. Są wykorzystywane również jako narzędzie marketingowe. Biometryczne karty kibica można bowiem zintegrować np. z programami lojalnościowymi, systemami płatności bezgotówkowych czy sprzedaży detalicznej.

Technika nie zastąpi ludzi


(fot. BASE System)

Żadne nowinki techniczne nie zastąpią w stu procentach ludzi. Zgodnie z Ustawą o bezpieczeństwie imprez masowych, ich organizatorzy muszą zapewnić udział służb porządkowych i informacyjnych, kierownika ds. bezpieczeństwa, a także pomoc medyczną i zabezpieczenie imprezy w zakresie działań ratowniczo-gaśniczych. Liczebność służb jest ściśle określona.

W przypadku wydarzenia, które nie ma statusu imprezy podwyższonego ryzyka, na każdych 300 widzów (frekwencja szacowana jest przed imprezą) powinno przypadać co najmniej 10 członków służb porządkowych i informacyjnych; każdy kolejny powinien przypadać na następne 100 osób (przy czym członkowie służby porządkowej muszą stanowić co najmniej 20% ogólnej liczby służb). Impreza masowa podwyższonego ryzyka wymaga wzmożonej ochrony: co najmniej 15 członków służb na 200 osób i co najmniej 2 członków na każde następne 100 osób (minimum 50% muszą stanowić członkowie służby porządkowej).

Łatwo policzyć, że przeprowadzenie topowego meczu wiąże się z zatrudnieniem całej armii ochroniarzy, co bardzo podnosi koszty organizacyjne. Ale to niezbędne wydatki, bo rola służb porządkowo-informacyjnych jest nie do przecenienia. Właściwie przeszkoleni stewardzi pomogą utrzymać porządek, będą służyć informacją, pilnować drożności traktów komunikacyjnych, a w razie konieczności zapewnią sprawną ewakuację.

Ochrona przeciwpożarowa

Kolejną kwestią dotyczącą bezpieczeństwa obiektów sportowych jest zabezpieczenie przeciwpożarowe. Ze względu na swoje gabaryty i pojemność, różnią się one od standardowych budowli, dlatego wymagają specjalnych rozwiązań. Już na etapie projektowania należy m.in. przewidzieć liczbę osób na każdej kondygnacji i w poszczególnych pomieszczeniach, ocenić zagrożenie wybuchem kolejnych części budynku oraz przestrzeni zewnętrznych, podzielić obiekt na strefy pożarowe, zdefiniować parametry pożarowe zastosowanych substancji palnych, zaplanować ochronę wszystkich instalacji w budynku, a także warunki ewakuacji, rozmieszczenie sygnalizacji ewakuacyjnej, pożarowej i oświetlenia awaryjnego oraz przebieg dróg pożarowych. W tym celu projektanci wykorzystują specjalistyczne programy komputerowe do modelowania rozwoju pożaru oraz ewakuacji. W przypadku największego polskiego obiektu sportowego - warszawskiego Stadionu Narodowego - ewakuacja kompletu publiczności (58 tys. widzów) nie powinna trwać dłużej niż 8 minut.

Bardzo istotny jest też dobór urządzeń przeciwpożarowych: stałych urządzeń gaśniczych, instalacji wodociągowej, urządzeń oddymiających, dźwigów przystosowanych do potrzeb ekip ratowniczych i gaśnic.

Oprogramowanie

Wiele nowoczesnych obiektów sportowo-rekreacyjnych (głównie aquaparków i klubów fitness) wyposażonych jest w elektroniczne systemy obsługi klienta (ESOK). Jak zazwyczaj wygląda taki system? Jego pierwszym ogniwem jest kasa biletowa, w której klient kupuje bilet. Informacje o usłudze zapisane są na serwerze oraz w specjalnej opasce zakładanej na rękę, która staje się odtąd przepustką. Wejście na obiekt rejestrowane jest przy furcie wejściowej, a kolejne takie bariery dzielą obiekt na poszczególne strefy. Dzięki temu administrator może kontrolować użytkowników, ale także pracowników kompleksu (system weryfikuje dostęp do stref według ustalonych uprawnień). Opaska służy też do otwierania szafek w przebieralni oraz do wykupowania dodatkowych usług (np. sauny, masażu czy solarium), a także dokonywania zakupów w punktach gastronomicznych (gotówkowe rozliczenie następuje dopiero przy wyjściu).

Dzięki zapisanym na wspomnianym serwerze informacjom, ESOK można włączyć do programów lojalnościowych. Zebrane na "koncie" środki będą wtedy przeliczane na punkty, a te premiowane nagrodami czy gratisowymi wejściami na obiekt. Takie dane mogą być też gromadzone w celach marketingowych. Celom tym podporządkowane są również inne rozwiązania informatyczne. Na przykład portale internetowe i aplikacje mobilne umożliwiają większą interakcję z klientami. Z kolei specjalistyczne oprogramowanie pomoże usprawnić zarządzanie klubem fitness czy pływalnią.

Norbert Skupiński
fot. otwierająca: Dotcom

logo footer