BudownictwoB2B: OknaidrzwiB2B DachyB2B InstalacjeB2B WykańczanieB2B PrzegrodyB2B
 
 
Szukaj według województwa

Wybierz województwo:

 
 
Vademecum

Piłka nożna plażowa (Beach Soccer) - Słoneczny futbol

Woda, słońce, plaża, wakacyjna atmosfera i wielkie piłkarskie emocje – trudno się dziwić, że beach soccer jest jedną z najszybciej rozwijających się obecnie dyscyplin sportu. Podobnie jak w przypadku siatkówki plażowej, sponsorzy nie szczędzą środków, a zmagania najlepszych coraz chętniej pokazuje telewizja.


W piłkę nożną na plażach całego świata grano już wcześniej, ale dopiero w 1992 roku spisane zostały oficjalne reguły i powstała pierwsza organizacja zajmująca się tą dyscypliną. Od tego czasu wydarzenia potoczyły się bardzo szybko. Rok później na plaży w Miami rozegrane zostały pierwsze profesjonalne zawody z udziałem zawodników gospodarzy, Włochów, Argentyńczyków i Brazylijczyków. I to właśnie "Canarinhos" zostali niekwestionowanymi liderami w dziedzinie kopania piłki na piasku.

W 1994 roku na słynnej plaży Copacabana w Rio de Janeiro odbył się pierwszy turniej transmitowany przez telewizję, a w następnym sezonie w Kraju Kawy zorganizowano pierwsze mistrzostwa świata. Złote medale zdobyli Brazylijczycy, którzy łącznie mają już na koncie 13 tytułów. Do tej pory jedynie trzem drużynom udało się przerwać ich dominację – Portugalii (w 2001 roku), Francji (2005) i Rosji (2011 i 2013).

Na wzrastającą popularność piłki nożnej plażowej nie pozostała obojętna Międzynarodowa Federacja Piłki Nożnej (FIFA), która w 2005 roku powołała specjalną komórkę FIFA Beach Soccer. Między innymi dzięki temu mistrzostwa świata przestały być organizowane jedynie w Brazylii i wprowadzony został rotacyjny system przyznawania tej imprezy. Od 2008 roku turnieje odbywały się kolejno we Francji, Zjednoczonych Emiratach Arabskich i Włoszech. W 2013 roku gwiazdy beach soccera gościło egzotyczne Tahiti - największa wyspa Polinezji Francuskiej. Warto dodać, że od 2009 roku impreza organizowana jest co dwa lata (a nie co rok).

Oprócz efektownych przewrotek i parad bramkarskich, dodatkowym magnesem przyciągającym uwagę mediów, sponsorów i kibiców jest zaangażowanie się w beach soccer zawodników doskonale znanych z trawiastych boisk. Dość powiedzieć, że złotymi kartami w historii piłki nożnej plażowej zdążyli się już zapisać takie osobowości jak: Eric Cantona, Romario, Julio Salinas czy Pascal Olmeta.

Reprezentacja Polski do tej pory raz miała okazję zagrać wśród najlepszych klubów globu - w 2006 roku biało-czerwoni zajęli 11. miejsce. Nie oznacza to jednak, że polscy zawodnicy nie są cenieni w Europie. We wspomnianym 2006 roku Bogusław Saganowski (brat Marka, napastnika Legii Warszawa i byłego reprezentanta kraju) został wybrany drugim graczem Starego Kontynentu, a Witold Ziober - odkryciem sezonu. W przypadku "Vikiego" zbieżność nazwisk również nie jest przypadkowa - jego ojciec Jacek to były zawodnik m.in. ŁKS-u Łódź i francuskiego Montpellier oraz 46-krotny reprezentant kraju. Ziober senior był zresztą pierwszym selekcjonerem reprezentacji Polski w beach soccerze. Drużynę narodową powołano w Polsce w 2003 roku, od tamtego sezonu regularnie organizowane są także zawody o mistrzostwo Polski. Początkowo opiekę nad kadrą sprawowała Polska Federacja Beach Soccera, ale od 2009 roku pieczę nad drużyną sprawuje PZPN.

Z uwagi na olbrzymie zainteresowanie piłką nożną plażową w Brazylii władze FIFA starają się, aby dyscyplina znalazła się w programie igrzysk olimpijskich w Rio de Janeiro w 2016 roku. Byłby to kolejny ogromny krok w rozwoju tego sportu, który coraz mocniej zrywa ze stereotypem typowo letniej dyscypliny. Kolejne kraje decydują się na budowę obiektów, w których beach soccer może być uprawiany przez cały rok - niezależnie od warunków pogodowych.

PODSTAWOWE PRZEPISY GRY:

 
 fot. www.beachsoccer.pl
W beach soccera gra się na plażach piaszczystych, wolnych od kamieni i innych materiałów mogących powodować kontuzje. Powierzchnia boiska to prostokąt o wymiarach: 35-37 m długości i 26-28 m szerokości. Brzegi placu gry oznaczane są liniami, zrobionymi z kolorowej taśmy (o szerokości ok. 10 cm). Linie boczne powinny być przymocowane przy użyciu kotwic piaskowych i zaczepione do bramek oraz słupków przy pomocy gumowych kółek. Boisko powinno być otoczone strefą dwumetrowej szerokości.

Linia środkowa oznaczana jest czerwonymi flagami po obu stronach boiska. Kolejne cztery czerwone chorągiewki umieszczone w każdym rogu boiska i określają narożniki placu gry. Pole karne jest wyznaczone przez cztery żółte chorągiewki - umieszczone po dwie po każdej stronie boiska. Są one umieszczone na zewnątrz boiska w odległości metra od niego i w odległości 9 metrów od każdego z narożników. Linie powstałe przy pomocy tych chorągiewek tworzą umowne pole karne po każdej stronie boiska. Rzuty karne wykonuje się dokładnie ze środka tych linii. Bramki do piłki nożnej plażowej są mniejsze niż w "tradycyjnym" futbolu - mają 2,2 m wysokości i 5,5 m szerokości. Są one przenośne, ale w czasie meczu muszą być przytwierdzone na stałe.

Czas trwania meczu to 3 tercje po 12 minut każda. Gra może zostać przedłużona, jeśli konieczne jest wykonanie stałego fragmentu gry. Przerwy pomiędzy tercjami trwają 3 minuty. W przypadku remisu, rozgrywa się trzyminutową dogrywkę. Jeżeli nie przyniesie ona rozstrzygnięcia, odbywa się konkurs rzutów karnych. W każdej drużynie gra po 5 piłkarzy, z których jeden jest bramkarzem i może dotykać piłki rękoma w polu karnym. Jeżeli chodzi o ilość zmian, nie ma żadnych ograniczeń. Zmiana może nastąpić w momencie, gdy piłka jest w grze lub poza grą. Zawodnik, który był już wcześniej wymieniony, może powrócić do gry jako zastępstwo za innego gracza. Zawodnik rezerwowy musi zasygnalizować zamiar wejścia na boisko poprzez podniesienie nad głowę tabliczki z numerem gracza, którego chce wymienić, i podejście do strefy zmian. Zawodnik rezerwowy może wejść na boisko tylko po tym jak gracz, którego zmienia, opuścił boisko oraz strefę zmian i otrzymał od zawodnika rezerwowego tabliczkę z jego numerem. Podczas zmiany zegar nie jest zatrzymywany. Strefa zmian jest usytuowana po tej samej stronie boiska, co ławka rezerwowych i dostęp do niej powinien być umożliwiony poprzez strefę otaczającą boisko.

Rozpoczęcie gry na początku meczu oraz po zdobytej bramce odbywa się ze środka boiska. Zawodnicy drużyny przeciwnej mogą ustawić mur w odległości 5 metrów od środka boiska. Zawodnik wznawiający grę musi podać piłkę swojemu partnerowi, aby ten mógł oddać strzał na bramkę (nie można uderzać na bramkę bezpośrednio ze środka boiska).

Gdy drużyna przeciwna odda strzał obok bramki - inaczej niż w tradycyjnym futbolu - bramkarz wznawia grę ręką. Bramkarz nie może strzelić gola wyrzutem piłki ręką. Kiedy natomiast położy piłkę na piasku, nie może już powtórnie złapać jej w ręce zanim nie dotknie ona innego zawodnika. W beach soccerze występuje tzw. podanie zwrotne - kiedy zawodnik drużyny broniącej poda piłkę bramkarzowi, ten może ją złapać w ręce i wyrzucić w pole. Podobnego zagrania piłki do bramkarza nie można powtórzyć, dopóki piłki nie dotknie zawodnik drużyny przeciwnej (po podaniu piłki do bramkarza i złapaniu jej w ręce, sędzia podnosi rękę i trzyma ją w górze aż do momentu, gdy piłki dotknie zawodnik drużyny przeciwnej - jeżeli wcześniej piłka znów zostanie zagrana do bramkarza, a ten ją złapie, sędzia zarządza rzut wolny z połowy boiska na niekorzyść drużyny, która przewiniła). Podania do bramkarza, gdy ten nie łapie piłki w ręce są dozwolone. Rzut wolny bezpośredni będzie przyznany drużynie przeciwnej do tej, której zawodnik kopnie lub przewróci rywala, złapie go, przytrzyma lub popchnie, dotknie piłki ręką lub ramieniem (nie dotyczy bramkarza w polu karnym i gracza, którego ręce dotykają ciała), a także skoczy na przeciwnika. Podobnie jak w "tradycyjnej" piłce nożnej, poważniejsze przewinienia karane są 2 kolorami kartek: żółta oznacza ostrzeżenie, czerwona - wykluczenie z gry. Sędzia na piasku ma jednak do dyspozycji również... niebieską kartkę. Oznacza ona minutową karę dla zawodnika, który grał niezgodnie z przepisami.

Na boisku muszą przebywać co najmniej trzej zawodnicy danej drużyny. Jeśli zespół pozostanie z mniej niż trzema graczami zdolnymi do gry (w związku z akcjami dyscyplinarnymi), zostanie uznany za przegrany niezależnie od wyniku sprzed momentu, kiedy gra została zatrzymana. W tym wypadku rezultat meczu będzie zarządzony na 10:0 dla drużyny przeciwnej.

Jak podkreślają ludzie związani z beach soccerem, najważniejszą zasadą tego sportu jest gra fair play. Idea ta wcielania jest przez zawodników wszystkich krajów - nie tylko na boisku, ale także poza nim. Ta zasada charakteryzuje beach soccer i pozwala na permanentny rozwój dyscypliny na całym świecie.

SPRZĘT:

Piłka do gry w beach soccera musi być wykonana ze skóry lub podobnego materiału (musi być wodoodporna i nie może się odkształcać). Jeżeli podczas gry piłka wykazuje deformację lub utratę ciśnienia, jeden z sędziów powinien przerwać mecz i zatrzymać zegar w celu jej wymiany.

STRÓJ:

Stroje zawodników danej drużyny składają się z jednolitych szortów i koszulki. Można używać również plastikowych okularów ochraniających oczy. Bramkarze powinni mieć stroje w kolorach kontrastujących ze strojami drużyny i sędziów. Jeżeli dwie drużyny mają podobne stroje, drużyną zobowiązaną do ich zmiany jest drużyna gospodarzy. Zabronione jest używanie twardego obuwia, które może spowodować kontuzję innych zawodników. Gracze mogą natomiast nosić skarpetki, bandaże elastyczne lub ściągacze na kostkach i stopach. Zawodnicy nie powinni używać żadnego wyposażenia, ani być ubrani w nic, co jest niebezpieczne dla niego lub innych uczestników meczu.


 

 

logo footer