BudownictwoB2B: OknaidrzwiB2B DachyB2B InstalacjeB2B WykańczanieB2B PrzegrodyB2B
 
 
Szukaj według województwa

Wybierz województwo:

 
 
Vademecum

Siatkonoga - Piłkarski tenis

Siatkonoga to nieodłączny element treningu... piłkarskiego. Zarówno szkoleniowcy, jak i sami zawodnicy w każdym niemal klubie - niezależnie od poziomu rozgrywek - chętnie stają do rywalizacji. Powodów takiego stanu rzeczy jest kilka. Przede wszystkim, gra pozwala doskonalić panowanie nad piłką, a także jest pretekstem do robienia wewnętrznych turniejów i zakładów, które zawsze dodatkowo integrują drużynę. Nawierzchnia nie ma przy tym żadnego znaczenia. Grać w siatkonogę można zarówno na boisku, jak i w hali (futnet), a nawet na plaży (footvolley).


O ile jednak piłkę nożną zawdzięczamy Anglikom, o tyle futnet narodził się za naszą południową granicą - w Czechach. Dokładnie 90 lat temu kilku zawodników Slavii Praga chciało urozmaić swój trening piłkarski i wpadło na pomysł nowej gry, łączącej w sobie elementy trzech popularnych gier sportowych: siatkówki, tenisa oraz piłki nożnej. Początkowo, zamiast siatki używano zwykłego sznurka albo liny, ale podstawowe zasady pozostały bez większych zmian do dzisiaj.

Oficjalne przepisy po raz pierwszy zostały spisane w 1940 roku, w tym czasie promowano futnet podczas meczów siatkówki. Jeszcze w trakcie II wojny światowej dyscyplina trafiła do Francji za sprawą trenera tamtejszej reprezentacji, a tuż po zakończeniu działań zbrojnych futnet dotarł na Słowację. W 1961 roku odpowiednie władze Czechosłowacji uznały "nohejbal (piłkarski tenis)" za odrębną dyscyplinę sportu. Dziesięć lat później powstała krajowa federacja, a zawodnicy z Czech i Słowacji do dzisiaj wiodą prym na międzynarodowej arenie.

 
 fot. Siatkonoga Polska

W Polsce futnet jako odrębny sport zaczęła się rozwijać dopiero w ostatniej dekadzie. Pierwsze mistrzostwa Polski odbyły się w 2005 roku w Zgierzu. Pierwszy, historyczny tytuł wywalczyli zawodnicy miejscowego WEKO, znani z boisk piłkarskiej ekstraklasy - Grzegorz Krysiak i Dariusz Matusiak. Kolejne mistrzostwa, po dwóch latach, zorganizowano w Poddębicach. Od tamtego czasu walka o krajowy prymat odbywa się już regularnie co roku. Najbardziej utytułowani są zawodnicy ze Szczecina - Bartosz Ława i Arkadiusz Kondraciuk już czterokrotnie zdobywali złote medale w rywalizacji par.

W 2007 roku powołano do życia reprezentację Polski, która podczas debiutu na mistrzostwach Europy w grze podwójnej wygrała dwa mecze i wywalczyła 9. miejsce. Rok później biało-czerwoni po raz pierwszy wzięli udział w mistrzostwach świata. Indywidualnie, Paweł Friszkemut zajął 7. miejsce, natomiast w deblu nasza drużyna została sklasyfikowana na 11. pozycji. O systematycznych postępach polskiej kadry mogą świadczyć choćby wyniki mistrzostw Europy 2012. Na Korsyce biało-czerwoni zajęli 5. lokatę w deblu i 6. w singlu oraz rywalizacji trójek.

Jeżeli chodzi o plażową odmianę siatkonogi - footvolley, to powstała ona w 1965 roku i wywodzi się z Brazylii. Na początku pełniła formę bezkontaktowej rywalizacji dla brazylijskich piłkarzy, którzy spędzali czas na plażach Copacabany. W pierwszej fazie rozwoju w footvolley grano po pięciu zawodników w każdej z drużyn. Z czasem, gdy zawodnicy podnosili swoje umiejętności, zmniejszono liczbę zawodników do 2x2, które jest podstawową konkurencją footvolleya (drugą konkurencją jest 4x4). Warto podkreślić, że swoich sił w plażowej odmianie siatkonogi chętnie próbują brazylijskie gwiazdy, znane z trawiastych boisk.

Dość powiedzieć, że na turniejach footvolleya występowali już m.in. Edmundo, Ronaldo, Ronaldinho Gaúcho, Junior, Edinho, a także legendarny Romario, który został zresztą światowym ambasadorem dyscypliny. Na początku XXI wieku footvolley zyskał dużą popularność w innych częściach świata. Zaczęto go uprawiać w Europie, Ameryce Północnej oraz Azji. Do grona promotorów dołączały kolejne kraje, dzięki czemu obecnie footvolley to jeden z najbardziej rozpoznawalnych sportów plażowych na świecie. Za jego popularyzację na świecie odpowiada FIFV (Federation International Footvolley), która m.in. organizuje mistrzostwa świata. Podczas ostatniego turnieju, w finale "czwórek" Brazylia II pokonała Paragwaj. W rywalizacji dwójek wzięły udział 33 pary z 24 państw - w finale także zmierzyli się reprezentanci Brazylii oraz Paragwaju i również w tym przypadku górą byli zawodnicy "Canarinhos". Polacy uplasowali się na 28. miejscu.

Warto dodać, że zalety footvolleya zgodnie chwalą takie gwiazdy piłki nożnej jak: Fernando Torres, Lionel Messi, Thierry Henry czy Kaka. Każdy z nich przyznaje, że wymagania techniczne, jakie stawia footvolley przyczyniają się do poprawy techniki i kondycji fizycznej. Poza tym, liczy się refleks, bo na boisku trzeba szybko myśleć i błyskawicznie podejmować decyzje. Ważna jest też sprawność gimnastyczna - a szczególnie dobre rozciągnięcie, aby móc skutecznie atakować.

PODSTAWOWE PRZEPISY GRY:

 
 fot. Siatkonoga Polska
Gra w siatkonogę polega na odbijaniu piłki pomiędzy dwiema drużynami ponad siatką zawieszoną na wysokości 110 cm nad ziemią (futnet) i ok. 220 cm (footvolley). Odbicia można wykonywać każdą częścią ciała oprócz rąk. Mecz trwa do dwóch wygranych setów, a w każdym trzeba zdobyć 11 punktów (futnet) lub 21 (footvolley; przy czym w rywalizacji czwórek gra się do 25). Podobnie jak w siatkówce do skończenia seta potrzebne są dwa "oczka" przewagi nad rywalem.

Punkty zdobywa się tak jak w tenisie - kiedy piłka odbija się na połowie przeciwnika dwukrotnie, kiedy przeciwnicy nie trafią w piłkę, trafią piłką w siatkę lub za linię końcową; a także jak w siatkówce - kiedy drużyna odbije piłkę zbyt dużo razy. Mówiąc inaczej, dozwolone są trzy podbicia w wykonaniu zawodników (z zastrzeżeniem, że jeden gracz nie może podbić piłki dwa razy z rzędu) i jeden kozioł od ziemi.

W siatkonogę rozgrywa się mecze singlowe, deblowe oraz w trójkach (oraz w czwórkach w footvolleyu). W Polsce najbardziej popularne są jak na razie spotkania "dwóch na dwóch". W przypadku gier singlowych i deblowych boisko ma 12,8 m długości oraz 9 m szerokości, w trójkach – 18 m długości i 9 m szerokości. W przypadku footvolleya wymiary 18x9 m obowiązują również w przypadku debla, a zawodnicy zmieniają strony co 7 punktów i na początku każdego seta. Każdy zespół powinien mieć oznaczonego kapitana, który przed meczem podpisuje protokół zawodów i reprezentuje drużynę w losowaniu stron, a po zakończeniu spotkania potwierdza wynik końcowy, podpisując protokół z meczu.

Podobnie jak w siatkówce, ważnym elementem rozgrywki jest zagrywka. Musi być ona wykonana z piłki leżącej w polu zagrywki. Partner zawodnika zagrywającego nie może przeszkadzać (zasłaniać) rywalom w obserwacji zawodnika zagrywającego oraz lecącej piłki. Na prośbę zespołu odbierającego zawodnik musi przesunąć się na bok. Piłka uderzona przez zawodnika zagrywającego nie może być dotknięta przez współpartnera. Zagrywka wykonana przed gwizdkiem sędziego jest nieważna i musi być powtórzona.

SPRZĘT:

Piłka, którą rozgrywa się profesjonalne mecze siatkonogi, tylko pozornie przypomina piłkę znaną z zielonej murawy. W rzeczywistości jest lżejsza i bardziej "kanciasta", przez co leci wolniej i jest łatwiejsza do opanowania dla zawodników. Piłka musi mieć kształt kulisty. Powinna być wykonana z materiału elastycznego. Ciężar piłki powinien być w granicach 400-460 gram, ciśnienie 0,4-0,6 atmosfery a obwód 68-70 cm.

STRÓJ:

Składa się z krótkich spodenek oraz jednakowych koszulek z numerami. Zawodnicy uprawiający futnet najczęściej grają w "halówkach", natomiast specjaliści od footvolleya mecze rozgrywać muszą na boso. Mogą jednak w skarpetach, bandażach lub innych elastycznych ściągaczach na stopach. Na własne ryzyko mogą też występować w okularach.


 

 

 

logo footer