BudownictwoB2B: OknaidrzwiB2B DachyB2B InstalacjeB2B WykańczanieB2B PrzegrodyB2B
 
 
Szukaj według województwa

Wybierz województwo:

 
 
Vademecum

Piłka nożna - Jak polityka i medycyna

Wywołuje takie namiętności, jak chyba żadna inna dyscyplina sportowa. Honduras i Salwador ruszyły nawet z jej powodu do działań zbrojnych, wywołując w 1969 roku wojnę futbolową. Piłkarz kolumbijski Andres Escobar w 1994 roku został zastrzelony przez fanatycznego kibica tylko dlatego, że kilkanaście dni wcześniej w finałach mistrzostw świata strzelił samobójczego gola!

W wielu krajach traktowana na równi z religią. W Polsce znają się na niej niemal wszyscy, tak jak na medycynie i polityce. Bo piłka nożna tak naprawdę jest prostą grą. Szczególnie, jeśli posłuchać legendy polskich trenerów. Kazimierz Górski zwykł mawiać, że „można mecz wygrać, przegrać i zremisować, aby wygrać, trzeba strzelić jedną bramkę więcej”, a w ogóle „piłka jest okrągła, a bramki są dwie”.

Nie jest możliwe ustalenie prapoczątków piłkarskich, albowiem jest zbyt wiele tropów. Do pierwszeństwa mogą aspirować... Chińczycy, gdyż dwa tysiące lat temu za czasów dynastii Han kopano czymś na kształt piłki. Ale swój futbol mieli też w starożytności Japończycy, Egipcjanie, Grecy i Rzymianie. Ci ostatni preferowali „harpastum”, połączenie współczesnej piłki nożnej i rugby. To ponoć wojska Juliusza Cezara zawiozły piłkę na Wyspy Brytyjskie.

W Londynie gry uliczne stały się tak popularne i masowe, że w 1314 roku na wniosek kupców król Edward II zakazał gry w mieście. Bez przeszkód za to grano w Ameryce, jeszcze zanim odkrył ją Krzysztof Kolumb, za czasów świetności Azteków, Inków i Majów. Piłki były tam z kauczuku, a bramki imitowała wysoko zawieszona obręcz.

W średniowieczu rozgrywano coroczne mecze w „shrovetide” pomiędzy sąsiednimi wioskami, bez limitu graczy. Rolę piłki spełniał świński pęcherz. Na tym tle wyróżnili się obywatele Chester, gdzie w celu uczczenia zwycięstwa nad najeźdźcami rozegrano mecz... głową martwego wikinga.

Matką współczesnego futbolu jest z pewnością Anglia. Na Wyspach ta dyscyplina weszła do szkolnego programu na początku XIX wieku, ale każdy grał po swojemu. Ujednolicenie przepisów wymusiła chęć rywalizacji. W 1848 r. dwaj piłkarze z Uniwersytetu Cambridge, de Winton i Thring, zwołali naradę, która zaowocowała spójnymi przepisami. W 1855 roku powstał pierwszy klub – Sheffield Football Club. W 1863 roku założono angielską federację piłkarską, a w 1871 pod jej auspicjami wystartowały premierowe na świecie rozgrywki ligowe. Rok później mieliśmy pierwszy mecz międzypaństwowy Anglia – Szkocja, który zakończył się bezbramkowym remisem.

Piłka nożna tak się dynamicznie rozwijała, że została pierwszym sportem zespołowym na igrzyskach olimpijskich. Nieoficjalny turniej odbył się już w 1896 roku. W 1904 roku powstała międzynarodowa federacja (FIFA), w 1930 roku wystartowały pierwsze mistrzostwa świata (odbywają się co cztery lata), a od 1958 roku prowadzone są rozgrywki o europejskie puchary.

Do Polski piłkę przywiózł Henryk Jordan. W 1889 roku władze Krakowa zgodziły się, aby wydzielić tereny sportowe. Regularnie korzystało z nich ponad 30 tysięcy ludzi.

PZPN powstał w 1919 roku, a dwa lata później pierwszym mistrzem kraju została Cracovia. Już w 1938 roku Polska grała w finałach mistrzostw świata, przegrywając po kapitalnym meczu z Brazylią 5:6. Największe sukcesy przyniosły biało-czerwonym starty w 1974 i 1982 roku. Wówczas byli trzecią drużyną świata. Natomiast na igrzyskach olimpijskich Polacy zdobyli złoto (1972) i srebro (1976, 1992).

Ciekawostką jest fakt, że do finałów mistrzostw Europy Polakom udało się zakwalifikować po raz pierwszy dopiero w 2008 roku. Nie odnieśli w nich sukcesu, kończąc start po trzech meczach grupowych bez zwycięstwa. Po najcenniejsze klubowe trofeum – Puchar Europy – udało się sięgnąć trzem naszym rodakom: Zbigniewowi Bońkowi (Juventus Turyn), Józefowi Młynarczykowi (FC Porto) i Jerzemu Dudkowi (FC Liverpool). Młynarczyk i Boniek zdobyli też Puchar Interkontynentalny. Nowym impulsem służącym poprawie bazy i infrastruktury było przyznanie organizacji Polsce wraz z Ukrainą turnieju UEFA Euro 2012.

Na mistrzostwa Europy wybudowaliśmy nowe stadiony w Gdańsku, Wrocławiu i Warszawie oraz gruntownej modernizacji poddany został obiekt w Poznaniu. Wszystkie mieszczą ponad 40 tysięcy kibiców (w ślad za sukcesem organizacyjnym nie poszedł jednak sukces sportowy, bo biało-czerwoni ponownie nie potrafili wygrać żadnego spotkania i zajęli ostatnie miejsce w grupie). Ponadto zrealizowano program "Moje Boisko-Orlik 2012", w ramach którego wybudowano około 2600 ogólnodostępnych boisk ze sztuczną nawierzchnią.

PODSTAWOWE PRZEPISY GRY

Mecz jest rozgrywany na prostokątnym, pokrytym trawą boisku o wymiarach – szerokość 45-90 m, długość 90-120 m. Dla meczów międzypaństwowych FIFA wprowadziła dokładne wymiary boiska 105x68, a jednocześnie zaleciła, aby takie właśnie pola gry obowiązywały na wszystkich nowo budowanych stadionach na świecie. Czas gry to 2x45 minut z przerwą trwającą kwadrans. Jeśli jest to mecz mistrzowski, to możliwa jest dogrywka 2x15 min., a po niej seria rzutów karnych.

Drużyny liczą 11 zawodników, w tym bramkarza. W rezerwie pozostaje siedmiu zawodników. Wymienić można w oficjalnych meczach trzech. Raz zmieniony zawodnik nie może wrócić do gry. Piłkę można uderzać głową, nogą i każdą inną częścią ciała z wyjątkiem rąk. Zakaz ten nie dotyczy bramkarza w obrębie pola karnego po uderzeniu piłki przez zawodnika drużyny przeciwnej. Bramka piłkarska ma wymiary: 7,32 m szerokość i 2,44 m wysokość.

Faul podczas gry karany jest rzutami wolnymi lub karnym (strzelany z 11. metra od bramki), jeśli przewinienie nastąpiło w obrębie "16" drużyny broniącej. Sędzia może ukarać zawodnika żółtą bądź czerwoną kartką. Ta ostatnia skutkuje wykluczeniem z dalszej gry. Przy rzutach wolnych można ustawić mur, ale w odległości nie mniejszej niż 9,15 m od piłki. Z rzutu wolnego bezpośredniego można strzelać na bramkę, a przy rzucie pośrednim, np. po spalonym, czyli gdy zawodnik w momencie podania jest za linią obrony, nie można bezpośrednio uderzać na bramkę. Spalonego nie ma przy autach, rogach i gdy zawodnik wychodzi do akcji z własnej połowy.

Rzut z autu następuje oburącz zza głowy, po tym jak piłka przekroczy linię boczną. Natomiast rzuty rożne wykonuje się z narożnika boiska, gdy drużyna broniąca wybije piłkę poza boisko. Gdy wybije ją drużyna atakująca, gra wznawiana jest z linii bramkowej (5 metrów od linii końcowej).

SPRZĘT

Piłka powinna mieć obwód nie mniejszy niż 68 cm i i nie większy niż 70 cm, waga od 410 do 450 gramów, ciśnienie od 0,6 do 1,1 atmosfery. Jest wykonana ze skóry, bądź tworzyw sztucznych, a wewnątrz skrywa gumowy pęcherz wypełniony powietrzem.

STRÓJ

Ubiór piłkarza (koszulki, spodenki, getry) nie może powodować zagrożenia uszczerbku na zdrowiu u pozostałych graczy. Zabronione jest używanie butów z metalowymi wkrętami w podeszwach, zegarków, biżuterii itp. Podczas meczu nie wolno ściągać koszulki. Pod getry trzeba założyć ochraniacze.

 


 

logo footer