BudownictwoB2B: OknaidrzwiB2B DachyB2B InstalacjeB2B WykańczanieB2B PrzegrodyB2B
 
 
Szukaj według województwa

Wybierz województwo:

 
 
Vademecum

Pływanie - Wyścigi, skoki, tańce...

Metoda poruszania się w wodzie wykorzystywana przez człowieka i zwierzęta. Jest popularną formą aktywności rekreacyjnej oraz dyscypliną sportową- do takich zapisów w największym uproszczeniu sprowadza się definicja encyklopedyczna pływania. Na igrzyskach te konkurencje pojawiły się już w 1896 roku i są tam do dziś. Co więcej, na pływalni nie tylko odbywa się walka o medale w wyścigach pływackich, ale również w skokach do wody, piłce wodnej i pływaniu synchronicznym. Ba - pływanie jest elementem składowym jeszcze dwóch innych dyscyplin olimpijskich - pięcioboju nowoczesnego i triathlonu.

Nikt nie ustalił, kiedy po raz pierwszy w dziejach świata człowiek wszedł do wody, aby pływać. Na pewno uczynił to naśladując zwierzęta. W antycznych igrzyskach pływania jeszcze nie było, choć musiało być znane na Wyspach Jońskich. Zachowały się natomiast rysunki sprzed czterech tysięcy lat pływaków z Asyrii i Egiptu. Usystematyzowanie przepisów i sportowe starty to czasy stosunkowe nieodległe. Pierwsze zawody pływackie odbyły się w XIX wieku w Londynie. W Grecji w tym czasie wydano podręcznik nauki pływania.

Do pierwszych startów wcale nie budowano pływalni. Debiut olimpijski odbywał się na pełnym morzu, a zawodnicy mieli do przepłynięcia 1200 m. Baseny o 50-metrowej długości pojawiły się w 1924 roku, podczas igrzysk w Paryżu. Do dziś tylko na takich obiektach, zarówno krytych, jak i otwartych, można przeprowadzać igrzyska. Jednak rekordy padają i mistrzostwa przeprowadza się również na tzw. krótkim basenie, czyli na pływalni 25-metrowej. Konkurencje rozgrywane są w pięciu stylach: dowolnym (zazwyczaj kraul), grzbietowym, klasycznym (żabka), motylkowym (delfin) oraz zmiennym, czyli mieszanką wszystkich pozostałych stylów. Dla porównania dodajmy, że pierwsza technika pływacka, stosowana w starożytności i średniowieczu, polegała na ułożeniu ciężaru ciała na piersiach, głowa była uniesiona nad wodą, a ramiona pracowały naprzemianstronnie pod wodą.

Pływanie synchroniczne pojawiło się w 1891 roku w Berlinie. Jest wyłącznie konkurencją dla pań, rodzajem akrobatycznego tańca w wodzie. Prapremiera olimpijska tej konkurencji miała miejsce już w 1948 roku, ale pierwsze medale rozdano dopiero w 1984 roku.

Początki skoków do wody trudno ustalić, tak jak i samego pływania. Znaleziono dowody na to, że w ten sposób zabawiali się starożytni. Skakano wówczas z wyrzeźbionych przez naturę półek skalnych. Jako dyscyplina skoki do wody rozwinęły się w XIX wieku. Pierwsze zawody pod koniec tego stulecia odbyły się w Anglii. Debiutowały w igrzyskach już w 1904 roku. Mężczyźni skakali wówczas z wieży i na... odległość. Kobiety do rywalizacji dołączyły 16 lat później.

Niemal każda impreza pływacka rodzi gwiazdy. Niektóre są meteorami, inne świecą pełnym blaskiem przez wiele lat. W historii miejsce ma m.in. Johnny Weissmuller. Amerykanin był pierwszym człowiekiem, który przepłynął 100 m poniżej minuty, na igrzyskach w 1924 roku zdobył cztery złote medale, a miłośnikom filmu był znany jako odtwórca roli Tarzana. Do niedawna olimpijski rekord dzierżył Mark Spitz. W Monachium, w 1972 roku Amerykanin zdobył siedem złotych medali! Do tego wyczynu zbliżył się dopiero w 2004 roku jego rodak, Michael Phelps - w Atenach zdobył sześć tytułów mistrzowskich i jeden brązowy krążek. W Pekinie Phelps wywalczył 8 złotych medali, co jest wynikiem bez precedensu. Kolejne 4 złote krążki i 2 srebrne Phelps zdobył na IO w Londynie, po czym jako pływak wszech czasów… w wieku 27 lat ogłosił zakończenie sportowej kariery. W skokach do wody na status mistrzów zapracowali m.in. Kalus Dibiasi z Włoch i Amerykanin Greg Louganis.

W Polsce pierwsze zawody odbyły się w Warszawie w 1929 roku. Pierwszą gwiazdą był Marek Petrusewicz, który w 1963 roku ustanowił rekord świata na 100 m stylem klasycznym oraz zdobył srebrny medal na mistrzostwach Europy. Na igrzyskach jako pierwsza z naszej reprezentacji weszła na podium Agnieszka Czopek, zdobywając w Moskwie brąz w wyścigu na 400 m stylem zmiennym. Osiem lat później zaskoczył wszystkich Artur Wojdat, bijąc rekord świata na 400 m stylem dowolnym oraz zdobywając brąz na igrzyskach w Seulu. Potem w centrum zainteresowania był Rafał Szukała, wicemistrz olimpijski (1992) i mistrz świata (1994) na 100 m stylem motylkowym. Natomiast w 2011 roku jedyny medal dla Polski na mistrzostwach świata zdobył Konrad Czerniak na 100 m stylem motylkowym.

Ostatnie lata to era Otylii Jędrzejczak. Złota "Motylia", jak ją się nazywa, w Atenach zdobyła złoty i dwa srebrne medale olimpijskie, mistrzostwa świata wygrywała w 2003 i 2005 roku, biła rekordy świata na 200 m stylem motylkowym, by poprzestać na jej największych sukcesach. W 2005 roku na tym samym dystansie mistrzem świata został Paweł Korzeniowski. W 2007 roku polską specjalnością na mistrzostwach świata były długie dystanse w stylu dowolnym. Złoto wywalczył Mateusz Sawrynowicz na 1500 metrów w czasie nowego rekordu Europy (14:45.94), a Przemysław Stańczyk był pierwszy na 800 metrów. Co ciekawe ten ostatni złoto otrzymał... pół roku po zakończeniu zawodów. W Melbourne Polak metę osiągnął jako drugi, ale potem okazało się, że zwycięzca był na dopingu. W 2010 roku największy sukces w polskim pływaniu odniósł Paweł Korzeniowski, który został mistrzem Europy na dystansie 200 m stylem motylkowym. Natomiast w 2011 roku jedyny medal dla Polski na mistrzostwach świata zdobył Konrad Czerniak na 100 m stylem motylkowym. Na mistrzostwach Europy w 2012 roku jedyny medal dla naszego kraju wywalczył Radosław Kawęcki - złoto na 200 metrów stylem grzbietowym. Podczas mistrzostw świata w 2013 roku w Barcelonie Polacy zdobyli trzy medale: dwa srebrne (Kawęcki i Korzeniowski) i brązowy (Czerniak). Dwa lata później w Kazaniu brąz zdobyli Jan Świtkowski i Konrad Czerniak, a srebro Radosław Kawęcki.

PODSTAWOWE PRZEPISY

Zawody pływackie odbywają się na ośmiotorowych pływalniach o długości 50 lub 25 m, szerokości 21 m oraz głębokości 180 cm. Jeden tor ma szerokość 2,5 metra. Na końcu każdego z nich znajduje się elektroniczna płyta, która dotknięta przez zawodnika zatrzymuje czas. Start to skok ze słupków o wymiarach 50x50 cm. Od lustra wody słupek dzieli 50-75 cm. Tylko grzbieciści nie korzystają z nich przy starcie, bo odpychają się od ściany basenu.

STYLE

  • dowolny (kraul) - opracowany przez Williama Morgana, twórcę... siatkówki, należy do grupy asymetrycznych, bo prawa i lewa strona ciała wykonują różne czynności – polega na wykonywaniu tzw. nożyc nogami oraz na wyciąganiu na zmianę rąk przed siebie nad wodą i podciąganiu ich z powrotem pod wodą; grzbietowy – głowa wychylona ponad wodę, broda dotyka klatki piersiowej, płynący ułożony jest na plecach, ręce pracują poprzez wymachy za siebie, a nogi silnie wybijają wodę w górę;

  • klasyczny (żabka) - symetryczny styl, prawa i lewa strona ciała wykonują te same ruchy, należy wykonać następujące ruchy: przy podkurczaniu nóg wykonuje się oburęczny wymach rąk na bok, a przy wykopie nóg ręce są prostowane do przodu;

  • motylkowy (delfin) - uznawany za najtrudniejszy, polega na jednoczesnym wyrzuceniu nad wodą rąk i "odbicia" się nogami. Na jeden ruch ramion przypadają dwa odbicia nogami, ciało pozostaje uniesione na piersiach. W oficjalnych zawodach pływa się na dystansach 50, 100, 200 m w każdym z czterech stylów, na 200 m zmiennym, na 400 m dowolnym i zmiennym oraz na 800 m (kobiety) i 1500 m (mężczyźni) kraulem.

Są też sztafety 4x100 m stylem zmiennym i dowolnym oraz 4x200 m kraulem.

W skokach do wody w programie igrzysk są trzy konkurencje: 10-metrowa wieża, 3-metrowa trampolina, skoki synchroniczne oddzielnie dla kobiet i mężczyzn. Podczas skoku wykonywane są punktowane figury podczas lotu. W pływaniu synchronicznym rozgrywane są dwie konkurencje – duety i układy zbiorowe. Każda z nich składa się z programu dowolnego i programu technicznego.

STRÓJ

Jeśli chodzi o kostiumy czy czepki kąpielowe, to można wybierać w rozmaitych fasonach, wzorach i materiałach. Przepisy stanowią jedynie, że nie można stosować "urządzeń lub ubioru, które pozwalałyby zwiększyć szybkość, pływalność lub wytrzymałość w czasie zawodów (takich jak rękawice, pałki, płetwy). Można wkładać okulary pływackie".

 


 

logo footer