BudownictwoB2B: OknaidrzwiB2B DachyB2B InstalacjeB2B WykańczanieB2B PrzegrodyB2B
 
 
Szukaj według województwa

Wybierz województwo:

 
 
Vademecum

Siatkówka plażowa - Miliony na piasku

Siatkówka plażowa, która przez dziesiątki lat była letnią zabawą, nagle stała się profesjonalnym sportem, w który wycelowane są telewizyjne kamery, garną się do niego sponsorzy, a wokół boisk gromadzi się wielotysięczna publiczność.Dyscyplina przyjęta została do rodziny olimpijskiej, choć plażowa coraz częściej bywa tylko z nazwy, gdyż piasek wysypywany jest nawet w centrach wielkich miast. Na przykład w Warszawie grano przed Pałacem Kultury...

Beach Volley narodził się w Kalifornii w latach dwudziestych XX wieku. Szybko pokonał ocean. Jeszcze przed II wojną światową stał się ulubionym sportem rekreacyjnym Francuzów. Wówczas nie było sztywnych reguł co do liczebności graczy. Zresztą i na polskich plażach w rekreacyjnej formie grało tyle osób, ile w danej chwili miało na to ochotę.

 Już w 1947 roku odbyły się pierwsze zawody dwuosobowych drużyn męskich, czyli w składach obowiązujących obecnie w olimpijskiej odmianie. Kilka lat później w USA zaczęto rozgrywać profesjonalne zawody. Struktury organizacyjne powstały dopiero w latach 80. W 1987 roku FIVB podjęła decyzję o zorganizowaniu mistrzostw świata w Rio de Janeiro. Trzy lata później ruszył cykl World Series, który początkowo objął cztery kraje: Japonię, Włochy, Brazylię i Francję. Potem stopniowo kalendarz się rozszerzał, a wraz z nim rosła pula nagród. Obecnie liczona jest w milionach dolarów za sezon.

W 1992 roku siatkówka plażowa zadebiutowała na igrzyskach olimpijskich w Barcelonie jako dyscyplina pokazowa. Po tej imprezie do zawodowych rozgrywek dopuszczono także panie. W Atlancie były już pierwsze olimpijskie medale. MKOl nie mógł nie dostrzec, że dyscyplina ta przyjęła się w około 100 krajach! Dużo dla tej odmiany siatkówki zrobił Charles Kiraly. Po zdobyciu olimpijskiego złota w tradycyjnej siatkówce, Amerykanin dwanaście lat później powtórzył ten wyczyn na plaży!

W Polsce w sezonie letnim od 1994 roku odbywają się regularne rozgrywki o mistrzostwo kraju. Jest bardzo dużo turniejów również dla amatorów. Jednak krótkie lato na naszych plażach oraz brak środków na wielomiesięczne zagraniczne staże, aby trenować na amerykańskich boiskach, spowodowały, że żadnej z naszych par nie udało się zakwalifikować na igrzyska olimpijskie. Dopiero w 2012 roku w Londynie reprezentowani byliśmy przez Grzegorza Fijałka i Mariusza Prudela. Polacy olimpijską nominację zapewnili sobie doskonałymi wynikami w poprzednim sezonie.

Dzięki dwukrotnym awansom do finałów turniejów tzw. Gram Slam (Stavanger, Stare Jabłonki) oraz piątemu miejscu w mistrzostwach świata w Rzymie biało-czerwoni znaleźli się na czwartej pozycji w światowym rankingu FIVB. Wcześniej święcili już laury w rozgrywkach młodzieżowych, by wspomnieć złoto w mistrzostwach Europy do lat 23 oraz brąz w mistrzostwach świata do lat 19. Od kilku lat wiodącym ośrodkiem stała się w naszym kraju Łódź, gdzie funkcjonuje Szkoła Mistrzostwa Sportowego, której uczniowie regularnie grają w finałach najważniejszych imprez młodzieżowych. Ich postawa pozwala z optymizmem patrzeć na dalszy rozwój siatkówki plażowej w Polsce.

PODSTAWOWE PRZEPISY GRY

W siatkówkę plażową grają wyłącznie pary. Oddzielnie rywalizują panowie i panie. Rozgrywki odbywają się na piaszczystym podłożu. Często grający zmagają się nie tylko z rywalami, ale również... warunkami atmosferycznymi – zmiennym wiatrem, deszczem czy spowodowanym tym ostatnim grząskim podłożem.

Boisko ma wymiary 16 x 8 metrów i dzieli się na dwie połowy, choć nie jest zaznaczona linia środkowa. Obszar pola gry wyznaczają taśmy o szerokości 5-8 centymetrów w kolorze kontrastującym z nawierzchnią (zalecany ciemnoniebieski). Podłoże powinno mieć płaską i jednorodną nawierzchnię, bez kamieni i muszelek. W oficjalnych spotkaniach warstwa drobnoziarnistego piasku musi mieć co najmniej 30 cm głębokości. Siatka zawieszona na środku boiska na długość 8,5 metra.

Gra się do dwóch wygranych setów. Piłkę można odbijać rękoma, dłońmi lub całym ciałem. Chodzi oczywiście o to, aby po maksymalnie trzech odbiciach przebić ją na drugą stronę siatki, tak aby przeciwnicy nie zdołali przeprowadzić kontrataku. Zawodnik nie ma prawa do dwóch odbić następujących bezpośrednio po sobie, z wyjątkiem bloku, choć dotknięcie piłki w bloku liczone jest jako pierwsze odbicie. Dwa pierwsze sety gra się do 21 punktów według zasady: każda akcja to punkt. W przypadku remisu w setach 1:1 gra się do 15 punktów. We wszystkich setach wygrana drużyna musi mieć dwa punkty przewagi. Nie ma punktu granicznego.

W dwóch pierwszych setach po zdobyciu siedmiu kolejnych punktów następuje zmiana stron boiska, w trzecim – drużyny zmieniają strony boiska po zdobyciu kolejnych pięciu punktów. Tylko w dwóch pierwszych partiach jest przerwa techniczna po rozegraniu 21 punktów, a we wszystkich częściach gry zespoły mają po jednej 30-sekundowej przerwie. Na boisku zespoły muszą sobie radzić same, gdyż trenerzy są niedopuszczani do nich w trakcie gry. Przerwy między setami trwają jedną minutę.

Turnieje siatkówki plażowej najczęściej rozgrywa się systemem brazylijskim. Jego zaletą jest to, że zwycięzcą rozgrywek może zostać zespół, który przed półfinałami doznał nawet jednej porażki. Z gry eliminuje bowiem dopiero druga przegrana.
 
Są pewne różnice w rodzajach uderzeń między plażą a halą. Tutaj nie można "kiwać". Oburącz sposobem górnym można przebijać tylko wówczas, gdy kierunek przebicia piłki jest prostopadły do linii ramion. Dotknięcie siatki jest błędem, natomiast dopuszczalna jest walka o piłkę nad siatką. Nie ma błędu ustawienia zawodników i błędu rotacji. Obaj zawodnicy mogą zajmować dowolne miejsce na boisku. Nie wolno przyjmować zagrywki "na palce", nie jest dozwolona również obrona poprzez odbicie otwartą dłonią.

SPRZĘT

Piłka na plaży jest z innego materiału niż piłka do gry w hali. Zalecana jest miękka skóra, która nie będzie pochłaniała wody. Taka piłka ma mniejsze ciśnienie. Wynosi ono 0,175-0,225 kg/cm². Zalecany jest kolor żółty lub inny jasny. Piłka do oficjalnych rozgrywek siatkówki plażowej to MIKASA VLS 200.

STRÓJ

Składa się z krótkich spodenek lub kostiumu kąpielowego. Dozwolone jest nakrycie głowy. Zawodnicy jednej drużyny mają ten sam kolor kostiumów. Są również zaznaczeni numerami 1 i 2. Na własne ryzyko można grać w okularach. Natomiast nie można nosić przedmiotów, które mogą spowodować zranienie (spinki, pierścionki, bransoletki itp.). Trzeba grać boso, chyba że sędziowie z jakichś ważnych względów wyrażą zgodę na grę w obuwiu lub w skarpetach. Na prośbę zawodnika arbiter może, choć nie musi, wyrazić zgodę na grę w koszulce lub spodniach treningowych.

 


 

logo footer